Transitaangiften: T1, T2 en de eindbestemming

De douanestatus bepaalt de procedure

T1 wordt over het algemeen gebruikt voor niet-Uniegoederen; T2 wordt gebruikt bij toepasselijke overbrengingen van Uniegoederen. Het land van verzending alleen bepaalt niet de douanestatus van de goederen. We hebben de bestaande documenten, route en beoogde bestemming nodig om samen met de verantwoordelijke douanevertegenwoordiger te bepalen welke procedure geschikt is.

Weet wie de verantwoordelijkheid draagt

Een douanevervoer heeft een houder, kan een borgstelling vereisen en heeft een bestemming en een termijn. De vervoerder heeft het referentienummer van de zending en instructies nodig. De goederen moeten worden aangebracht of in ontvangst worden genomen volgens de geldende goedgekeurde procedure. Een bewijs van aflevering bij een magazijn is niet automatisch het bewijs dat het douanevervoer is gezuiverd.

Plan de volgende douaneprocedure

Douanevervoer schort de desbetreffende invoerheffingen op tijdens het vervoer; het maakt de goederen niet belastingvrij. Op de bestemming moeten de goederen worden aangegeven voor de overeengekomen volgende regeling, zoals invoeraangifte of een andere goedgekeurde douaneregeling. Bevestig het kantoor van bestemming of de toegelaten geadresseerde voordat het voertuig vertrekt.

Koppel douanevervoer aan de grensinformatie

Voor Noorse grensovergangen over de weg via Digitoll hoort het vervoersreferentienummer thuis in de betreffende zendingsinformatie. Wie de overbrenging afrondt, hangt ervan af of deze aan de grens eindigt of op een goedgekeurde bestemming in het binnenland. We bevestigen deze volgorde als onderdeel van de offerte in plaats van een T1 te behandelen als een generiek extra document.

Voordat uw goederen vertrekken